به نام نور ... وقتی دوران راهنمایی و دبیرستان بودم یکی از علاقه هایم خواندن متن های ادبی مجلات بود ....چند وقت پیش که می خواستم پاکسازی کنم به مجلات قدیمی برخوردم و متن زیر .....هیچ چیز مثل خواندن یک نجوای دلنشین با خدا آرامش بخش نیست نویسنده متن : محمدرضا مهدیزاده

به نام نور ... باید همیشه منتظر بودمثل همین روزهای آخر اسفندکه منتظری بهار از راه برسداصلا بهار ، پاسخ همین چشم به راهی دل امیدوار استهمیشه پاسخی به زیبایی بهار و بنفشه و نارنج در مشت خدا هستهمیشه وق

به نام نور ... خدایا خودت پناه مردم سرزمینم باش ...خدایا خودت آرامش و قرار دل های همه جهانیان باش خدایا دلم خوش است به این که بعداز هر سختی آسانی است همه با هم دعا کنیم تا هم وطن های عزیزمان عبور کنند

به نام نور سلام عزیز دل و جانم ، علاقه همیشه و هنوزمنمی دونم چی صدات بزنم ، رفیق ، دوست ، همدل ، یک خواهر ....اما خوب می دونم به هر اسمی که باشی یک موهبت قشنگ چندین ساله ای برای من یک هدیه ارزشمندی

به نام نور ... * غم ها که ناگهان سرازیر می شود ، سیل است ...اما تو سد ساخته ای و غم ها را پشت سدت نگه می داری تا تو را و خانه ات را و امیدت را نبرند ...غم ها می بارند و می بارند و می بارند ...ام

به نام نور ... گل های تازه رَسته نشانه حیات استباریدن برف نشانه حیات هست همین که می دانی در ادامه این منظره برفی بهاری هست و سرسبزی هستهمین که می دانی دل خالی گلدانبلاخره با گلی سرخ ، رنگین می شود و

به نام نور ... دیروز وقتی اومدم محل کار همه پنجره ها بخار گرفته بود و بیرون دیده نمیشد .... بخار شیشه ها رو تمیز کردم و به تماشای خیابون ایستادم ... درخت هایی که روبروی محل کار هستند دیگه همه برگ هاشو

به نام نور ... - زمین : خورشید بیا دوباره بگیردیم دور مهر روزگاران ، دوباره روشن کنیم ،دوباره صبح و سحر - آسمان : زمین بیا این هوا و نفس که آغوشت امید جوانه هاست - خورشید : ای دل تپیده به ریشه ها و

به نام نور ... و سپید ترین شعر جهان را ، خدا سرود نخستین شعر سپید که از ازل سروده شده ، و هنوز ادامه دارد این شعر با واژگانی تازه و نو که تا بحال نشنیده ای قبلا جایی ندیده ای و نخوانده ای هر بار

خدایا ! جهان وادی مقدس حضور توست خدایا ! تو شعر سپید بخوان در گوش زمینتو بر خطوط شاخه ها بنویس شکوفهتو سرود و آواز بیاموز به گنجشکان تو فرمان بده به باد و باران ،تا زمین و زمان را پر از عطر نامت کنندخ

به نام نور ...گاهی حس میکنی خدا دقیقا روبرویت نشسته و دارد با تو حرف می زند ...از پنجره که سرک میکشی می بینی جانم چه خدایی ... دلت می خواهد دستت را زیر چانه ات بگذاری و همین طور محو زیبایی و خالق زیبا

به نام نور ... * مهربانای ِجان ، ممنونم که یک بار دیگر فرصت دادی تا بر سفره میهمانی ات بنشینم معبود ِ جان ، شاکرم برای تمام نعمت ها و مهربانی هایت و تمام حس های خوب الهی امیدوارم که بنده خوبی ب

به نام نور ... دلم اهلی باران های بهاری شده خوشبختی را به عاریت می گیرم از نگاه آسمان و دل ِ ابرهای بهاری باران که می بارد انگار خدا عطرِ مخصوص زده باشد دنیا مست حضور خدا می شود خیلی دور خیلی

به نام نور ... خیال کن زمستان قدم به قدم برود سمت بهار بهار ذوق کند شکوفه سرریز شود از دامان باهار تابستان سرک بکشد از دیوار خزان درخت انار ذوق کند سرخ شود شکوفه های انار و بارانی که دلبری کند ا

به نام نور میدانم که باید با تو بگویم و همه چیز را از تو بخواهم چنانچه فکری را مرتب از ذهنت بگذرانی، یا کلماتی را بارها و بارها تکرار کنی نسبت به قدرت خلاقانه آن کلمات تردیدی نداشته باش. بهترین

به نام نور ... وقتی خدا شاعر جهان است همیشه و هنوز ، جیب آسمان از عزل سرشار است از غزل خوانی آدم و حوا تا بوی بهشت نورسیده از آسمان تو خیال کن یک سپیده ی صبح خیال کن ابر نو بهار که عشق پست می کن

به نام نور ... زندگی بسیار ساده است کافیست تا وسعت آسمانت پرواز کنی مثل یک پروانه در آسمان مثل ریشه های درخت در زمین عکس ها : دردانه

به نام نور "ریشه دوانده ام به نام زندگی چون درخت ِ پاییزی که به خود وعوه بهار داده است " *امروز رفتم نمایشگاه کتابی که از 1 مهر دایر شده بود . پرسه زدن میان کتاب ها یکی از اون لذت های حال خوب کُ

به نام نور ... دلخوشی های ساده ای دارم ، می نشینم کنار گلدان دنیای کوچک گل را تنگ در آغوش می گیرم دنیای کوچکی که تمامش عطر بهشت و سخاوت است که اگر گل را زیر ِ پا هم بگذاری باز عطرافشانی می کند دن

به نام نور ... چه خوب می شود ساعت ها به تماشای گل نشست می شود بی هیاهو از حنجره گل ، نغمه داوودی خدا شنید این انفجار رنگ های غریب آشنا ، شک ندارم از حضور قریب خداست به گمانم رد پای خدا ، نامش پای