دردانه
به نام نور ...
وقتی خدا شاعر جهان است
همیشه و هنوز ،
جیب آسمان از عزل سرشار است
از غزل خوانی آدم و حوا
تا بوی بهشت نورسیده از آسمان
تو خیال کن یک سپیده ی صبح
خیال کن ابر نو بهار
که عشق
پست می کند برای زمین
دامان زمین از قصیده لبریز است
تو خیال کن یک شکوفه بهار
گریه نخست یک نوزاد ....
پرواز قاصدک با همدستی نسیم
روی به سمت آسمان ...
یا چه می دانم تولد یک پروانه
رودی که ادامه آسمان است بر زمین
هر چه بپنداری غزل است
قصیده است
شعر خداست
ما بی غزل نی ایم
ما هیچگاه بی قصیده نمانده ایم
ای آفریدگار روشنی
بی مهر تو مباد جهان من
برچسب:
نویسنده: آرین کریمی