دردانه
به نام نور ...
دلم اهلی باران های بهاری شده
خوشبختی را به عاریت می گیرم
از نگاه آسمان و دل ِ ابرهای بهاری
باران که می بارد
انگار خدا عطرِ مخصوص زده باشد
دنیا مست حضور خدا می شود
خیلی دور
خیلی نزدیک
باید تمام باران های بهاری را دوید
باید تمام روز بارانی را
بی خیال جذبه ی زمین و سیب و نیوتن شد
باید برعکس روی اسمان ها دوید
جذب آسمان شد
با رنگین کمان سلفی گرفت
جیب روزگارانمان خالی مباد
از بوی تازگی و بهار و بابونه
برچسب:
نویسنده: آرین کریمی