دردانه
به نام نور ...
این روزها سرگرمی من شده خوندن کتاب ها ....آرامش خوبی بهم میده همراه شدن با کلمه ها و نوشته ها و ماجراها لا به لای کتاب ها . قبلا تعریف فیلم Room را زیاد شنیده بودم و دلم می خواست ببینم اما قبل از اینکه فیلمش را ببینم با کتابش همراه شدم ... کتابی که از یک واقعیت تلخ الهام گرفته شده بود ... بعد از خوندن کتاب من عاشق اون تجربه های جدید جک کوچولو شدم . داستان کتاب در خصوص یک دختر جوان هست که توسط یک نفر ربوده میشه و در اتاقی محبوس میشه و ارتباطش با کل جامعه قطع میشه و تنها احتیاج های ضروری اون توسط مردی که او را ربوده تامین میشه ....هفت سال این حبس ادامه پیدا میکنه و جک در همان اتاقک به دنیا می آید و بلاخره زمانی که جک پنج ساله می شود راهی برای فرار پیدا می کنند و آزاد می شوند ....حالا جک با دنیایی بزرگ که قبلا فقط در تلویزیون کوچک اتاقک دیده روبروست ....
در کل من آن حس روبرو شدن جک با ناشناخته ها را دوست داشتم .... من فکر می کنم درون همه ما یک کودکی هست که باید هر از چندی از درون مان رهایش کنیم ...این طور دنیایمان هم بزرگ تر می شود و پر از شگفتی و تازه ها
و اما دنیای مادر جک ، دختری که جوانیش ، بهترین سال های عمرش در خلوت و تنهایی گذشته اما حضور جک به او این توان را می دهد که سر پا بماند و با سخت ترین شرایط جک را بزرگ کند در همان اتاقک کوچک .... اتاقکی که تنها یک روزنه برای نور داشته و کاملا بسته بوده و از نظر من آن روزنه همان نماد امید در تاریک ترین روزها و سخت ترین شرایط است .
کلا داستان از نظر من مبارزه ای با تمام توان برای زندگی بود که برنده آن جک و مادرش بودند .برای رسیدن به رهایی باید دست کودک درون را هر از چندی گرفت و گریخت ....
کتاب room از آن کتاب هایی بود که مشتاق خواندنش بودم پر از ماجرا و هیجان
و اما :
کتابی که الان می خوانم کتاب " مردی به نام اُوه (ove) "هست
هنوز تمامش نکرده ام اما در کل شخصیت اُوه برایم خیلی جالب است آدمی جدی و خشک و عبوس که کمتر با جامعه گرم می گیرد اما وقتی پای عشق و همسرش در میان باشد بسیار مهربان است .... کسی که بعد از فوت همسرش تصمیم می گیرد خودکشی کند اما با آمدن همسایه جدید به اسم پروانه هر بار به نوعی نمی تواند تصمیمش را عملی کند ....
اما کتاب مردی به نام اوه برای ما ایرانیها جذابیت خاص دیگری هم دارد: کاراکتر دوم کتاب، زنی ایرانی به نام پروانه است! برای من، از وقتی پروانه وارد داستان کتاب شد جذابیت کتاب دوچندان شد، چون دوست داشتم ببینم فردریک بکمن از ایرانی ها چه تصویری به نمایش می گذارد. و باید بگم شخصیت پروانه، زنی خوش قلب و دوست داشتنی است که مسیر زندگی اُوه را عوض می کند.
در کل کتاب روایتی از جامعه و گونه گونه آدم ها و طرز رفتار و برخورد و حتی پوشش های مختلف است با رفتارهایی متفاوت و همه این به چالش کشیدن ها در قالب طنزی شیرین است .
به نظزم هر کتابی مثل تجربه یک زندگی موازی در کنار زندگی حقیقی است زیبا و شیرین 
برچسب:
نویسنده: آرین کریمی